Stały związek, jak wynika nie tylko z badań specjalistów, ale także z doświadczenia wielu ludzi, to związek bezpieczny. Bycie wiernym i nie uleganie pokusom, może uratować nam życie, a dobór odpowiedniego partnera to absolutna podstawa. Jeżeli chcemy być absolutnie pewni, że nie zarazimy się wirusem HIV, musimy o potencjalnym partnerze wiedzieć kilka podstawowych rzeczy. Najważniejszą z nich, jest wiedza na temat tego, ilu miał przed nami partnerów seksualnych. Im więcej ich było, tym większa była szansa zarażenia się wirusem HIV.

Wiele było już sytuacji zakażenia się wirusem HIV od partnera, który nie był z nami szczery, bądź sam nie wiedział o swoim zakażeniu. Nie mówię już o ekstremalnych sytuacjach, w których ktoś specjalnie zarażał inne osoby, bo to podchodzi pod absolutne wynaturzenie i zachowanie patologiczne. Bardzo ważne są także pytania o kontakty homoseksualne oraz używanie narkotyków – choć jest to trudne, niezbędne, aby poczuć się bezpiecznie. Rzecz jasna nie zawsze dowiemy się całej prawdy, ale nic tak nie poprawia poczucia bezpieczeństwa jak szczera rozmowa z partnerem oraz wspólne powiedzenie sobie, czego wzajemnie od siebie oczekujecie.

Potrzeba w pewnych sytuacjach pewności siebie i dobrania odpowiednich słów, a także zachowanie odpowiedniego tonu po to, aby nie urazić partnera. Jeżeli wszystko zostanie wyjaśnione – szansa na bezpieczeństwo i szczęśliwe partnerstwo, są bardzo blisko. Zdarzają się jednak nieprzyjemne sytuacje, w których jeden z partnerów nie jest osobą wierną. Wtedy należy zastanowić się czy warto być z kimś takim, bo nie dość, że nie wykazuje on zaangażowania w miłości, to jeszcze naraża nas na niebezpieczeństwa związane z wirusem HIV. Inną kwestią jest zakażenie się wirusem HIV w inny sposób, np. poprzez transfuzję krwi czy w salonie tatuażu. Wtedy związek zostaje poddany prawdziwej próbie i jest szansa na zweryfikowanie, czy faktycznie był to związek oparty na prawdziwej miłości i zaufaniu. Warto wtedy szczerze porozmawiać i wesprzeć zakażonego partnera, jednocześnie zapewniając go, że miłość jest absolutnie ważniejsza niż cokolwiek innego. To niezwykle istotne dla drugiej osoby.

Świat zmienia się niesamowicie intensywnie, a wraz z ogromnym pędem, notujemy wielki rozwój. Nie tylko technologiczny, ale również myśleniowy – ludzie zostają uświadomieni przez naukowców różnej maści w sprawach, o których wcześniej mieli znikome pojęcie i dzięki temu rośnie świadomość społeczeństw, na różne, często trudne tematy. Nie inaczej jest z HIV – wirus ten jeszcze kilkadziesiąt lat temu był odbierany wręcz tragicznie i z powodu nędznych sposobów leczenia, ludzie tracili nadzieje na normalne funkcjonowanie. Sami zakażeni w zasadzie skazani byli na śmierć, którą można było jedynie minimalnie odwlekać, a osoby postronne miały problemy z akceptacją chorych. Wszystko bierze się z niewiedzy i nieumiejętnością oddzielenia mitów od faktów.

Mowa tutaj przede wszystkim o świadkach zarażenia, którzy wyciągali mylne i często krzywdzące daną osobę wnioski, a następnie bali się do niej zbliżać. Problem ten został znakomicie ujęty w filmie pt. „Filadelfia” z Tomem Hanksem, gdzie główny bohater zachorował i raptownie stracił wszystko – od pracy, po przyjaciół. Na szczęście świat w ciągu kilkunastu lat poszedł bardzo naprzód i choć nie znaleziono lekarstwa na AIDS, to można dzisiaj znakomicie zahamować HIV i sprawić, aby osoba zarażona była w stanie kontynuować normalne życie.

Nie inaczej jest w przypadku osób postronnych – o ile wciąż znajdują się tacy nie do końca wyedukowani, to ich liczba maleje z każdym dniem. W szkołach prowadzi się bowiem liczne spotkania, na których przedstawia się problem HIV oraz AIDS i pokazuje młodym ludziom, jak należy postępować w danych sytuacjach. Także media nie stronią od przekazywania informacji i nagłaśniają często ten problem, dzięki czemu masy mają szansę dotrzeć do informacji, które są w stanie zmienić ich podejście. Pozostaje się z tego tylko cieszyć, bowiem wszystko dotyczy tutaj właściwego, zdrowego życia społeczeństwa, które nie wyedukowane, potrafi dzielić się na grupy i podgrupy, co jest absolutnie niepotrzebne i nie do przyjęcia.