To jedna z najbardziej przewlekłych chorób z grupy chorób zakaźnych, a w dawnych czasach rozpowszechniona była właściwie na całym świecie. Trąd, bo o nim tu mowa, atakuje głównie takie miejsca jak: obwodowe nerwy, skóra, błony śluzowe. W chwili obecnej z tą chorobą można się spotkać przede wszystkim w krajach położonych w południowo-zachodniej części afrykańskiego kontynentu oraz w Ameryce Południowej. Nie mniej jednak czasami trąd pojawia się w krajach południowej części Starego Kontynentu, ale oczywiście wynikiem tego są zakażeni tą chorobą emigranci pochodzący z wyżej wspomnianych rejonów świata. Szacuje się, że na świecie zmaga się z tą zakaźną chorobą mniej więcej sześć milionów osób. Istnieją dwa rodzaje tej choroby, to jest: trąd gruźlico podobny oraz trąd lepromatyczny. Pierwsza postać tej choroby cechuje się tym, że reakcja tkanki na bakterie jest bardzo silna. Kolejne objawy tego rodzaju trądu to: duże uszkodzenia skóry (małe grupy albo pojedyncze), brak bólu w miejscach zaatakowanych ( powodem tego jest uszkodzenie nerwów), po jakimś czasie następuje zniekształcenie kończyn oraz paraliż. Natomiast druga postać tej choroby występują takie objawy jak: małe wydzielanie potu, niewielka zdolność czucia, wypadanie brwi oraz włosów, dosyć szybka utrata zmysłu dotyku, a w okresie późniejszym następuje paraliż oraz atak na resztę organizmu. Rodzaj ten bardzo często nazywany jest także jako postać guzowata trądu, a na twarzy chorego występują w sporych ilościach guzki oraz obrzęki. Przyczyną tej zakaźnej choroby są bakterie, które są niejako spokrewnione z prątkami gruźlicy. Okres jaki potrzebny jest do rozwinięcia się choroby wynosi od dziewięciu miesięcy do aż czterdziestu lat. W czasach obecnych przy szybkim zdiagnozowaniu trądu szanse na wyzdrowienie są bardzo duże. Na rynku medycznym jest dosyć dużo leków, które bez jakiegoś większego problemu powodują, że chory zostaje wyleczony z trądu. Trzeba jednak pamiętać, że jeśli dojdzie do nieodwracalnego paraliżu, czy też uszkodzenia nerwów żadne leki nie będą w stanie tego cofnąć. Leczenie może trwać od sześciu miesięcy do nawet dwudziestu czterech miesięcy. Jeśli chodzi o przebieg choroby to zależy on oczywiście od tego na jaki rodzaj trądu dana osoba choruje. Do samoistnego wyleczenia może dojść jedynie w przypadku trądu w postaci gruźlico podobnej, jednak nie powinniśmy myśleć, że choroba we wszystkich przypadkach tak po prostu zniknie.

Do grupy chorób zakaźnych zaliczamy między innymi: AIDS, czerwonkę, kiłę, chorobę legionistów, lambliozę, trąd oraz cholerę. Pierwsza wymieniona choroba wywołana jest przez wirus HIV. Objawy jakie towarzyszą tej chorobie są różne: biegunka, utrata wagi, gorączka, mięsaki Kaposiego, zapalenie płuc. Zespół nabytego upośledzenia odporności, jak na nasz język tłumaczy się pełną nazwę tej zakaźnej choroby, to choroba jak dotąd w pełni nieuleczalna. Osoba, która zmaga się z tą chorobą jest narażona na wszelkiego rodzaju infekcje, bowiem organizm nie umie się przed nimi bronić. W zaawansowanym stadium AIDS na skórze chorego pojawiają się mięsaki Kaposiego. Jest to nowotwór skóry, który występuje bardzo rzadko. Czerwonka to zakaźna choroba, której bakterie za miejsce ataku „wybrały” jelito grube. Objawami tej choroby są przede wszystkim biegunki, które charakteryzują się dosyć ciężkim przebiegiem. Poza tym u osoby chorej na czerwonkę występuje: gorączka, bóle brzucha, nudności. Zarazki tej choroby mają zdolność szybkiego rozpowszechniania się, dlatego każdy przypadek jest zgłaszany oraz zalecana jest ostrożność i zachowywanie zasad higieny. Dostępna jest także szczepionka przeciw czerwonce, która jednak nie uchroni nas całkowicie przed atakiem zarazków. Chorobę legionistów rozpoznano stosunkowo niedawno, bowiem prawie trzydzieści pięć lat temu, podczas spotkania wojennych weteranów amerykańskich w Filadelfii. Jako objawy tej choroby pojawiają się między innymi: suchy kaszel, nudności, gorączka, biegunka, niski puls, a w stadium zaawansowanym choroby legionistów bardzo często pojawia się zapalanie płuc. Kolejna zakaźna choroba, czyli lamblioza występuje przede wszystkim u osób, które przybywały na obszarach występowania gorącego klimatu. Choroba ta, gdy ma łagodniejszy przebieg nie „wykazuje” żadnych objawów. Natomiast jeśli chodzi o przebieg cięższy to pojawiają się takie objawy jak: biegunka, ból brzucha, wzdęcia oraz znaczna utrata wagi. Osób chorych na trąd jest na świecie mniej więcej sześć milionów, co oznacza że nie jest to choroba tak zwanych dawnych czasów. Za miejsce ataków trąd „przyjął sobie” skórę, błony śluzowe oraz nerwy obwodowe. Rejony, w których ta choroba zakaźna jest najbardziej rozpowszechniona to: kraje Południowej Ameryki oraz kraje leżące w części południowo-zachodniej Afryki.

W przypadku HIV raczej ciężko jest opisywać terapię, bowiem jak na razie nie udało się stworzyć takiego lekarstwa, które w całkowicie wyeliminowałoby wirusa HIV z organizmu człowieka. Osoba zakażona tym wirusem musi przez cały czas żyć z nim, o określonej porze zażywać lekarstwa, a także stosować się do zaleceń lekarskich. Tego wirusa nie można lekceważyć, bowiem do chwili obecnej jest najtrudniejszym wirusem na świecie do wyeliminowania. Powodem owej trudności są ciągle się pojawiające mutacje, które to powodują, że wręcz niemożliwe staje się ustalenie stałej terapii. Nie oznacza to jednak, że osoby zakażone wirusem HIV nie mają jakichkolwiek szans. W roku 1996 została wprowadzona terapia, która do dziś uchodzi za najbardziej skuteczną, przez co jest najczęściej stosowana. Terapia ta nazywa się terapią antyretrowirusową, określaną także jako terapie HAART, a w naszym kraju tą terapie stosuje bezpłatnie około trzech tysięcy osób. Mieszanka leków jest dobierana indywidualnie dla każdego zakażonego, a to wszystko uzależnione jest między innymi od etapu na jakim jest wirus. Jak już wcześniej zostało wspomniane w chwili obecnej nie jesteśmy w stanie całkowicie zniszczyć wirusa HIV, jednak można go zredukować do najmniejszej liczby. Dzięki temu osoba zakażona może normalnie żyć, wirus nie ma większego wpływu na zakażonego. Odpowiednio przeprowadzona terapia powoduje, że cząsteczki wirusa ulegają zniszczeni i później nawet ciężko jest je wykryć we krwi. Jednak terapia ta ma trochę wad, bowiem trzeba leki zażywać regularnie, o tej samej godzinie oraz nie można terapii przerwać. Nawet mała przerwa może spowodować że wirus skumuluje swoje siły oraz w bardzo szybkim tempie rozmnoży się, a więc we krwi będzie go mnóstwo. Trzeba jednak pamiętać, że odpowiednie stosowanie się do zaleceń lekarskich oraz sumienne wykonywanie czynności na jakie składa się terapia wydłuża osobie zakażonej życie. Tak więc nie wolno to traktować jako jakieś ograniczenie, ale jako szanse na normalne życie oraz dożycie długich lat, do naturalnej śmierci. Do właśnie daje nosicielom wirusa HIV nadzieje, że nie zachoruje na ciężką, przewlekłą, śmiertelną chorobę jaką jest AIDS. Walka z tą chorobą jest niezwykle trudna, a przyczyną takiego stanu rzeczy jest brak skutecznego leku na AIDS. Osoby chore jednak nie mogą się podawać, bowiem postęp w medycynie cechuje się największą dynamicznością.

HAART jest to wysoce aktywna terapii antyretrowirusowej. Terapia ta nie leczy pacjentów ani jednolicie usunięcie wszystkich objawów, wysoki poziom HIV-1, często odpornych HAART, zwrot, jeśli leczenie zostanie przerwane. Ponadto, zajęłoby więcej niż całe życie na zakażenie wirusem HIV jest wyczyszczone za pomocą HAART. Pomimo tego, wiele osób zakażonych wirusem HIV odnotowały znaczące usprawnienia w ich ogólny stan zdrowia i jakość życia, co doprowadziło do dużej redukcji HIV-associated zachorowalności i śmiertelności w krajach rozwiniętych. W jednym z badań sugeruje, średnia długość życia zakażonych HIV osoba jest 32 lat od momentu zakażenia, jeżeli leczenie zostanie rozpoczęte, gdy liczba limfocytów CD4 jest 350/μL. W przypadku braku HAART, progresji od zakażenia HIV do AIDS obserwowano wystąpienie w środkowej od dziewięciu do dziesięciu lat, a średni czas przeżycia po wystąpieniu AIDS jest tylko 9,2 miesięcy. Jednak HAART czasami osiąga znacznie mniej niż optymalne wyniki w pewnych okolicznościach jest skuteczne mniej niż pięćdziesiąt procent pacjentów. Wynika to z wielu przyczyn, takich jak nietolerancja leków / skutki uboczne, przed nieskuteczne terapii antyretrowirusowej i zakażenie lekooporne szczepu HIV. Jednak nieprzestrzegania i braku wytrwałości w terapii antyretrowirusowej jest główną przyczyną większości osób nie potrafi korzystać z HAART. przyczyn niestosowania leków i braku wytrwałości z HAART są zróżnicowane i zachodzą na siebie. Poważne kwestie psychospołeczne, takie jak ograniczony dostęp do opieki medycznej, niewłaściwe wspiera społeczny, choroby psychiczne i nadużywanie narkotyków przyczyniają się do nieprzestrzegania. Złożoność tych terapii HAART, czy ze względu na liczbę pigułek, dawkowanie częstotliwości, ograniczenia posiłków lub innych problemów wraz z działaniami niepożądanymi, które tworzą celowe nieprzestrzegania również przyczynić się do tego problemu; działań niepożądanych należy lipodystrofii, dyslipidemia, insulinooporność, wzrost ryzyka sercowo-naczyniowego oraz wady wrodzone. Terminy rozpoczęcia leczenia HIV jest wciąż dyskutowane. Nie ma wątpliwości, że leczenie powinno być rozpoczęte przed pacjenta liczby komórek CD4 spadnie poniżej 200, a większość krajowych wytycznych powiedzieć rozpocząć leczenie, gdy liczba CD4 spadnie poniżej 350, ale istnieją pewne dowody z badania kohortowe, że leczenie powinno być rozpoczęte przed CD4 liczba spada poniżej 350 osób. W krajach, gdzie liczby komórek CD4 nie są dostępne, pacjenci z WHO w stadium III lub IV choroby powinny być oferowane leczenia.

Abakawir – nukleozydów analogowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NARTIs lub NRTI) Nie ma jeszcze publicznie dostępne szczepionki lub lek na HIV lub AIDS. Jednak szczepionka, która jest kombinacją dwóch wcześniej odrzuconych kandydatów szczepionki stwierdzono u września 2009 do doprowadziły do redukcji o 30% zakażeń u kliniczne prowadzone w Tajlandii. Ponadto, w trakcie leczenia antyretrowirusowego, podawać bezpośrednio po ekspozycji, o których mowa w profilaktyce po ekspozycji, uważa się, w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia jeśli rozpoczęte tak szybko jak to możliwe.

Jednakże, z powodu niepełnej ochrony zapewnianej przez szczepionkę i / lub profilaktyki poekspozycyjnej, unikanie ekspozycji na wirus nadal będzie jedynym wiarygodnym sposobem uniknięcia infekcji przez pewien czas jeszcze. Obecna sytuacja na zakażenie wirusem HIV składa się z wysoce aktywna terapia lub HAART.

To jest bardzo korzystne dla wielu osób zakażonych wirusem HIV od czasu jego wprowadzenia w 1996 r., kiedy inhibitor proteazy oparte HAART początkowo stały się dostępne. Obecny Opcje HAART są kombinacje (lub “koktajlu”) składający się z co najmniej trzech leków należących do co najmniej dwóch typów lub “klas”, z lekami antyretrowirusowymi. Zazwyczaj są to zajęcia dwa nukleozydowymi inhibitory odwrotnej transkryptazy (NRTI NARTIs lub) plus inhibitor proteazy lub nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NNRTI). Nowe klasy leków takich jak inhibitory wejścia zapewnienie możliwości leczenia pacjentów zakażonych wirusami już odporny na wspólnej terapii, choć nie są one powszechnie dostępne i nie są zwykle dostępne w zasoby ograniczone ustawienia. Ponieważ postęp AIDS u dzieci jest szybsze i mniej przewidywalne niż u dorosłych, szczególnie u małych dzieci, bardziej agresywnego leczenia jest zalecany dla dzieci niż u dorosłych. W krajach rozwiniętych, gdzie HAART jest dostępny, lekarze oceny ich pacjentów dokładnie: pomiaru wirusowe obciążenia, jak szybko spada CD4 oraz gotowość pacjenta. Potem zadecyduje, kiedy zalecają rozpoczęcie leczenia.