Wiele osób zarażonych HIV nie wie, że są zakażone wirusem. Na przykład, mniej niż 1% aktywnej seksualnie populacji miejskiej w Afryce zostały przetestowane i odsetek ten jest jeszcze niższy ludności wiejskiej. Ponadto tylko 0,5% kobiet w ciąży uczestniczy w miejskich ośrodkach zdrowia radził, przetestowany i odbierać wyniki testów. Again, odsetek ten jest jeszcze niższy w wiejskich ośrodkach zdrowia. Od dawcy mogą być nieświadomi ich zakażenia dawcy krwi i produktów krwiopochodnych stosowanych w medycynie i badaniach medycznych są regularnie sprawdzane na obecność HIV. HIV-1 składa się z badania wstępnego badania z enzymem-linked immunosorbent assay (ELISA) w celu wykrycia przeciwciał wirusa HIV-1. Okaz z nonreactive wyniku wstępnej ELISA są uważane za HIV-negatywnych, o ile nowe narażenia na zakażenie partnera lub partnera o nieznanym statusie HIV nastąpiło. Okaz z reaktywnych wyniku testu ELISA są ponownie przetestowane w dwóch egzemplarzach. Jeżeli wynik testu jest albo duplikat reaktywne, wzór przedstawia się jako wielokrotnie reaktywne i przechodzi badania potwierdzające z bardziej szczegółowych badań uzupełniających (np. Western blot lub rzadziej , teście immunofluorescencji (IFA)). Tylko okazów, które są wielokrotnie reaktywnego metodą ELISA i pozytywne w IFA lub biernej przez Western blot traktowane są HIV-pozytywne i wskazują na zakażenie wirusem HIV. Okazy, które są wielokrotnie ELISA-reaktywnego udostępnia czasami nieokreślonego wyniku Western Blot, które mogą być niekompletne przeciwciał HIV w zakażonej osoby, lub niespecyficzne reakcje u osób niezakażonych. Chociaż IFA mogą być wykorzystane w celu potwierdzenia zakażenia tych niejasnych przypadkach tego testu nie jest powszechnie używany. Ogólnie rzecz biorąc, drugi egzemplarz należy zebrać więcej niż miesiąc później i ponownie przetestowane dla osób o nieokreślonej wyniki Western Blot. Choć znacznie mniej powszechnie dostępne, badania kwasów nukleinowych (np. wirusowego RNA lub proviral metody amplifikacji DNA) mogą również pomóc w diagnostyce, w pewnych sytuacjach. Ponadto kilka badanych próbek może stanowić niejednoznaczne wyniki z powodu niskiej ilości próbki. W takich sytuacjach sekund próbki są zbierane i badane na zakażenie wirusem HIV. Współczesne badania HIV jest bardzo dokładny. Szansę na fałszywie pozytywny wynik w dwóch protokół badania etapie szacuje się na 0,0004% do 0,0007% w ogólnej populacji USA.

Uogólniony wykres relacji między kopii wirusa HIV (miano wirusa) oraz liczby komórek CD4 przez średni kurs nieprzetworzonej zakażenia wirusem HIV; konkretnej osoby na przebieg choroby może być bardzo różna. np.: Liczba komórek CD4 + T lub kopia RNA HIV / ml z wirusem HIV-1 wiąże się ze stopniowym spadkiem liczby komórek CD4 + T i wzrost wiremii. Stadium infekcji może być ustalone poprzez pomiar pacjenta liczby komórek CD4 + T, a poziom wirusa HIV we krwi. Zakażenie HIV nie różni się zasadniczo cztery etapy: okres inkubacji, ostre zakażenia, stadium latencji i AIDS.

Początkowym okresie inkubacji na zakażenie przebiega bezobjawowo i zwykle trwa od dwóch do czterech tygodni. W drugim etapie, ostrej infekcji, który trwa średnio 28 dni i mogą obejmować objawy takie jak gorączka, powiększenie węzłów chłonnych (powiększenie węzłów chłonnych), zapalenie gardła (ból gardła), wysypka, bóle mięśniowe (ból mięśni), złe samopoczucie i owrzodzenia w jamie ustnej i przełyku. Stadium opóźnienia, które występuje w trzeciej, pokazuje kilka lub żadnych objawów i może trwać od dwóch tygodni do dwudziestu lat i poza nią. AIDS, czwarty i ostatni etap zakażenia HIV, jak wykazuje objawy różnych zakażeń oportunistycznych. Badania francuskich pacjentów szpitala stwierdził, że około 0,5% zakażonych HIV-1 osób utrzymać wysoki poziom komórek T CD4 i niskie lub niewykrywalne klinicznie wirusa bez leczenia antyretrowirusowego.

Osoby te są sklasyfikowane jako kontrolerzy HIV lub Long-nonprogressors kadencji. Najważniejsze objawy ostrego zakażenia HIV wyglądają następująco. W fazie początkowej HIV występuje zazwyczaj po przeniesieniu płynów ustrojowych osoby zakażonej do osoby niezakażonych. Pierwszym etapem zakażenia pierwotnego lub ostrej infekcji jest okres szybkiego mnożenia się wirusa, który bezpośrednio po indywidualnej ekspozycji na HIV prowadzi do wzrostu liczebności wirusa we krwi obwodowej z poziomem HIV – często zbliża się on nawet do kilku milionów wirusów na 1 ml.