Kategorie

Posts Tagged ‘Objawy’

HIV w życiu codziennym

czwartek, Luty 18th, 2010

Często, będąc zdrowi jak rydz, nie zdajemy sobie sprawy z powagi zagrożenia jakim jest niewątpliwie wirus HIV. Ludzie, którzy na co dzień muszą się z nim zmagać i co tu dużo mówić – walczyć o przetrwanie, z pewnością zauważyli jak bardzo zmieniło się ich życie. Jak żyje się z HIV?

Na pewno nie łatwo, a czasami brutalna rzeczywistość może pokazać, jak bardzo nieczuła jest ludzka natura. Najgorszym przejawem tego jest przekonanie o tym, nawet lekarzy, ażeby głośno nie mówić o zakażeniu tym wirusem. W wielu przypadkach, specjaliści w te dziedzinie doradzają, aby zakażeni zachowywali się tak jak zwykle, nie mówiąc nawet najbliższym, bo i to może spotkać się z odtrąceniem. Nasza świadomość wciąż nie jest na tyle wykształcona, aby publicznie przyznawać się do takiego problemu jak HIV. Jesteśmy wciąż krajem ignoranckim, nietolerancyjnym i po prostu tchórzliwym. Wierzymy w stereotypy, a ważniejsza jest dla nas wiedza naszych znajomych, niż specjalisty – lekarza.

Nieinformowanie o problemie, może pomóc uniknąć zakażonym całej masy kłopotów – krzywego wzroku osób postronnych, czy nie przyjemnych sytuacji w np. salonie stomatologicznym. Na szczęście nasz kraj, jako pierwszy w bloku wschodnim, wprowadził leczenie retrowirusowi, dzięki czemu chorzy mają większe szanse na korzystną walkę z wirusem i co najważniejsze – walkę bezpłatną. Jest to wielki krok, który już uratował tysiące istnień. Bardzo pocieszające jest także to, że nosiciele wirusa HIV, dzisiaj żyją dużo dłużej, niż jeszcze dziesięć-piętnaście lat temu. To pokazuje, jak wielki krok do przodu poczyniono, jeżeli chodzi zarówno o walkę z HIV, jak i AIDS. Nie zmienia to jednak faktu, że zakażeni mają problemy w życiu codziennym natury, często zupełnie prozaicznej, o czym wspomniałem wyżej. Często bardzo ciężko jest sobie z tym poradzić i walczyć, wielu ludzi się poddaje, co nie powinno dziwić. Jak mówią specjaliści, to społeczeństwo sprawia, że zakażonym HIV żyje się trudniej. Wiedza o samym wirusie jest w naszym kraju spora, ale mało kiedy potrafimy wykorzystać ją w praktyce. Nie wolno odwracać się od nosicieli, szczególnie, gdy ci proszą o pomoc. To nie tylko dobry uczynek, ale obowiązek – w końcu to dokładnie tacy sami ludzie jak my, tylko posiadający pewien problem, z którym sami często nie potrafią dać sobie rady…

Rzęsistkowica

sobota, Styczeń 16th, 2010

Zarazki, które wywołują tą chorobę nazywają się rzęsistkami i pochodzą z tak zwanej rodziny wiciowców. Miejscami bytowania tych pierwotniaków są najczęściej: cewka moczowa, pochwa oraz gruczoł krokowy. W ludzkim organizmie pierwotniaki te występują w niewielkich ilościach i nie wywołują żadnych reakcji niepożądanych. Gdy jednak to tej małej ilości „dołączą” inne to wtedy w wyniku ich nagromadzenia pojawia się choroba o nazwie rzęsistkowica. Zarazek ten rozwija się głównie w ciele kobiecym jednak może pojawić się także u mężczyzn. U kobiet objawami tej choroby są: uczucie pieczenia w trakcie mycia, swędzenie, pieczenie w pochwie, wydzielina z pochwy, która ma nieprzyjemny zapach, jest zielona i pienista.

Natomiast u mężczyzna w przypadku tej zakaźnej choroby pojawia się: pieczenie w cewce moczowej, silne parcie na mocz oraz wydzielina pienista z moczowej cewki. Zarażenie się tą choroba ma miejsce przeważnie w trakcie stosunku płciowego. Jednak trzeba podkreślić, że do zakażenia może dojść także w wyniku kontaktu pośredniego, na przykład podczas korzystania z toalety, kąpieli w basenie, używania zakażonych ręczników. Poza tym pierwotniak, który wywołuje tą chorobę może rozmnożyć się sam, bez jakichkolwiek zewnętrznych czynników. Taka sytuacja może mieć miejsce między innymi, gdy dana osoba przesadnie dba o higienę lub po antybiotykowej kuracji. Obecnie na rynku medycznym znajdziemy wiele środków, które potrafią doprowadzić to wyleczenia z tej choroby. Mają one różną postać i podaje się je dożylnie, albo doustnie. Kobietom przeważnie przepisuje się czopki dopochwowe, ponieważ zapewniają one właściwie brak jakichkolwiek ubocznych skutków.

Kuracje musza stosować obydwoje z partnerów, bowiem tylko wtedy może być ona skuteczna i zakażenie się nie odnowi. W trakcie leczenia należy unikać stosunków seksualnych, a także spożywania napojów zawierających alkohol. Choroba ta przybiera formę przewlekłą, ostrą, ale także może być bezobjawowa. Choroby tej raczej trudno jest uniknąć, jednak pewnym zabezpieczeniem jest wierność oraz zachowanie zasad higieny podczas korzystania z obcych toalet. Trzeba pamiętać, że przesadna dbałość o higienę sprzyja zwiększeniu się podatności na infekcje. To bowiem powoduje, że zostaje zaburzone środowisko naturalne. Szczególnie powinny także uważać kobiety w ciąży, ponieważ leczenie tej choroby w trakcie pierwszego trymestru może być dla dziecka szkodliwe.

Czerwonka

sobota, Grudzień 19th, 2009

Choroba ta ma kilka nazw, a są to: shigeloza, bakteryjna czerwonka oraz dyzenteria. To zakaźna choroba, której bakterie atakują jelito grube. Najbardziej charakterystycznym objawem czerwonki są biegunki, które mają bardzo ciężki przebieg. Zarazki wywołują uszkodzenie śluzowej błony jelita, a przy tym powodują jej obumieranie, a nawet zdarza się nieraz przebicie ściany tego narządu. Tego typu bakterie produkują substancje, które nazywają się egzotoksynami. Są to substancje trujące, a ich wniknięcie do krwi powoduje, że pojawiają się objawy porażenia, a także występuje zaburzenie nerwowego układu. Oprócz wcześniej wspomnianych biegunek do objawów tej choroby zaliczamy również: nudności, gorączkę, osłabienie krążenia oraz kolkowe bóle brzucha. Bakteryjna czerwonka to choroba charakteryzująca się zdolnością do bardzo szybkiego rozprzestrzeniania się, dlatego też obowiązkiem lekarza jest jej zgłoszenie odpowiednim służbom. Do zarażenia się tą chorobą wystarczy niewiele, bowiem może to mieć miejsce w wyniku kontaktu z chorym, przez wodę, pokarm. Poza tym bakterie tej zakaźnej choroby mogą przenosić muchy, które później mogą je przenosić na pokarm. Leczenie tej choroby polega na zwalczeniu infekcji oraz towarzyszących objawów. Aby pokonać zarazki czerwonki potrzebna jest dosyć duża liczba antybiotyków. Podaje się także kroplówkę, ponieważ biegunki prowadzą do dużego odwodnienia organizmu. Niekiedy niezbędne okazuje się być zastosowanie sztucznego odżywiania, jednak stosuje się to w bardzo ciężkich przypadkach. Jak już wcześniej zostało wspomniane do zakażenia tą chorobą zachodzi stosunkowo łatwo, dlatego przebywając w krajach tropikalnych oraz u nas w okresie letnim należy zachowywać się zgodnie z podstawowymi regułami higieny. Mam tu na myśli takie czynności jak przechowywanie żywności, wody oraz przyrządzanie potraw. Warto także pamiętać, że lód i zimne napoje mogą powodować wyziębienie jelita, co z kolei może przyczynić się do powstania tak zwanej ukrytej czerwonki. Dostępna jest także szczepionka przeciw tej chorobie, która co prawda nie uchroni nas w pełni przed chorobą jednak powoduje, że ewentualne objawy będą mieć łagodniejszy przebieg. Jeśli jednak od razu po pojawieniu się objawów udamy się do specjalisty, możemy być pewni, że unikniemy poważnych komplikacji. Warto także pamiętać, że jako zarażeni jesteśmy dla innych niebezpieczeństwem, dlatego dbałość o sprawy higieniczne jest tu podstawą.

Diagnoza

czwartek, Listopad 12th, 2009

Wiele osób zarażonych HIV nie wie, że są zakażone wirusem. Na przykład, mniej niż 1% aktywnej seksualnie populacji miejskiej w Afryce zostały przetestowane i odsetek ten jest jeszcze niższy ludności wiejskiej. Ponadto tylko 0,5% kobiet w ciąży uczestniczy w miejskich ośrodkach zdrowia radził, przetestowany i odbierać wyniki testów. Again, odsetek ten jest jeszcze niższy w wiejskich ośrodkach zdrowia. Od dawcy mogą być nieświadomi ich zakażenia dawcy krwi i produktów krwiopochodnych stosowanych w medycynie i badaniach medycznych są regularnie sprawdzane na obecność HIV. HIV-1 składa się z badania wstępnego badania z enzymem-linked immunosorbent assay (ELISA) w celu wykrycia przeciwciał wirusa HIV-1. Okaz z nonreactive wyniku wstępnej ELISA są uważane za HIV-negatywnych, o ile nowe narażenia na zakażenie partnera lub partnera o nieznanym statusie HIV nastąpiło. Okaz z reaktywnych wyniku testu ELISA są ponownie przetestowane w dwóch egzemplarzach. Jeżeli wynik testu jest albo duplikat reaktywne, wzór przedstawia się jako wielokrotnie reaktywne i przechodzi badania potwierdzające z bardziej szczegółowych badań uzupełniających (np. Western blot lub rzadziej , teście immunofluorescencji (IFA)). Tylko okazów, które są wielokrotnie reaktywnego metodą ELISA i pozytywne w IFA lub biernej przez Western blot traktowane są HIV-pozytywne i wskazują na zakażenie wirusem HIV. Okazy, które są wielokrotnie ELISA-reaktywnego udostępnia czasami nieokreślonego wyniku Western Blot, które mogą być niekompletne przeciwciał HIV w zakażonej osoby, lub niespecyficzne reakcje u osób niezakażonych. Chociaż IFA mogą być wykorzystane w celu potwierdzenia zakażenia tych niejasnych przypadkach tego testu nie jest powszechnie używany. Ogólnie rzecz biorąc, drugi egzemplarz należy zebrać więcej niż miesiąc później i ponownie przetestowane dla osób o nieokreślonej wyniki Western Blot. Choć znacznie mniej powszechnie dostępne, badania kwasów nukleinowych (np. wirusowego RNA lub proviral metody amplifikacji DNA) mogą również pomóc w diagnostyce, w pewnych sytuacjach. Ponadto kilka badanych próbek może stanowić niejednoznaczne wyniki z powodu niskiej ilości próbki. W takich sytuacjach sekund próbki są zbierane i badane na zakażenie wirusem HIV. Współczesne badania HIV jest bardzo dokładny. Szansę na fałszywie pozytywny wynik w dwóch protokół badania etapie szacuje się na 0,0004% do 0,0007% w ogólnej populacji USA.

Objawy podmiotowe i przedmiotowe

piątek, Październik 9th, 2009

Uogólniony wykres relacji między kopii wirusa HIV (miano wirusa) oraz liczby komórek CD4 przez średni kurs nieprzetworzonej zakażenia wirusem HIV; konkretnej osoby na przebieg choroby może być bardzo różna. np.: Liczba komórek CD4 + T lub kopia RNA HIV / ml z wirusem HIV-1 wiąże się ze stopniowym spadkiem liczby komórek CD4 + T i wzrost wiremii. Stadium infekcji może być ustalone poprzez pomiar pacjenta liczby komórek CD4 + T, a poziom wirusa HIV we krwi. Zakażenie HIV nie różni się zasadniczo cztery etapy: okres inkubacji, ostre zakażenia, stadium latencji i AIDS.

Początkowym okresie inkubacji na zakażenie przebiega bezobjawowo i zwykle trwa od dwóch do czterech tygodni. W drugim etapie, ostrej infekcji, który trwa średnio 28 dni i mogą obejmować objawy takie jak gorączka, powiększenie węzłów chłonnych (powiększenie węzłów chłonnych), zapalenie gardła (ból gardła), wysypka, bóle mięśniowe (ból mięśni), złe samopoczucie i owrzodzenia w jamie ustnej i przełyku. Stadium opóźnienia, które występuje w trzeciej, pokazuje kilka lub żadnych objawów i może trwać od dwóch tygodni do dwudziestu lat i poza nią. AIDS, czwarty i ostatni etap zakażenia HIV, jak wykazuje objawy różnych zakażeń oportunistycznych. Badania francuskich pacjentów szpitala stwierdził, że około 0,5% zakażonych HIV-1 osób utrzymać wysoki poziom komórek T CD4 i niskie lub niewykrywalne klinicznie wirusa bez leczenia antyretrowirusowego.

Osoby te są sklasyfikowane jako kontrolerzy HIV lub Long-nonprogressors kadencji. Najważniejsze objawy ostrego zakażenia HIV wyglądają następująco. W fazie początkowej HIV występuje zazwyczaj po przeniesieniu płynów ustrojowych osoby zakażonej do osoby niezakażonych. Pierwszym etapem zakażenia pierwotnego lub ostrej infekcji jest okres szybkiego mnożenia się wirusa, który bezpośrednio po indywidualnej ekspozycji na HIV prowadzi do wzrostu liczebności wirusa we krwi obwodowej z poziomem HIV – często zbliża się on nawet do kilku milionów wirusów na 1 ml.