Świadomość Polaków jeśli chodzi o wirusa HIV, z roku na rok rośnie. Wciąż jednak, myślimy stereotypowo i nie jesteśmy w stanie myśleć racjonalnie w chwili zagrożenia. Niby mówi się o nie uprawianiu seksu bez zabezpieczenia, a robieniu cyklicznych badań i czy wierności w związku, ale nie stosujemy się, do tak ważnych przecież, zaleceń.

Strach przed wirusem HIV pojawia się dopiero, kiedy istnieje realna szansa, że jesteśmy nim zakażeni, po fakcie… Nie chodzi tu do końca o to, żeby na każdym kroku żyć w strachu i bać się, że za rogiem ktoś chlapnie na nas zakażoną krwią, ale mieć świadomość tego, że HIV i AIDS to nie wymysł wzięty z kosmosu. Ten strach to świadomość przed wirusem, która może uczynić nas bardziej zabezpieczonymi na każdy wypadek.

Okazuje się, że strachem tym jest też wiedza – ludzie, którzy są w tym aspekcie doskonale wyedukowani i potrafią myśleć racjonalnie, z pewnością mają mniejsze szanse na zakażenie się chorobą. Należy wyzbyć się przekonania, że problem wirusa istnieje tylko w określonych kręgach – homoseksualistów czy narkomanów. Każdy błąd, tzn. stosunek seksualny z przypadkową osobą, może skończyć się tragicznie. Uświadamianie tego procederu jest niezwykle istotne, by życie społeczne przebiegało prawidłowo i by ryzyko zakażenia wśród młodych ludzi ograniczyć do minimum. To właśnie ci młodzi, prowadzący aktywnie seksualny tryb życia, często uczęszczający na imprezy wszelkiego rodzaju, są najbardziej narażeni na zakażenie się wirusem. Konieczne są częste badania, a najlepiej – ograniczenie takiego ryzyka i zaprzestanie prowadzenia takiego właśnie trybu życia. Wyciągając więc wnioski ostateczne, należy powiedzieć, że nie należy się bać wirusa HIV, ale mieć o nim pełną wiedzę i stosować ją w życiu codziennym. Ważne jest również, aby nie ignorować zagrożenia i nie zrzucać niebezpieczeństwa zarażeniem na kogoś innego, ignorancja może tylko poprowadzić każdego z nas do poważnych kłopotów, które w konsekwencjo mogą skończyć się nawet śmiercią. Należy o tym pamiętać.

Kolejną drogą zakażenia wirusem HIV jest droga krwi lub produktów. Generalnie, jeśli zakażona krew zetknie się z jakąkolwiek z otwartych ran, HIV mogą zostać przekazane. Ta trasa przesyłu może liczyć na zakażenia przyjmujących narkotyki drogą dożylną, hemophiliacs i odbiorców transfuzji krwi (choć większość transfuzje są sprawdzane na obecność HIV w krajach rozwiniętych) i produkty krwiopochodne. Jest to również zagrożenie dla osób otrzymujących opieki medycznej w regionach, gdzie jest powszechnie normom higieny użytkowania sprzętu wstrzyknięcia, takie jak ponowne użycie igieł w krajach Trzeciego Świata. Pracowników służby zdrowia, takich jak pielęgniarki, pracownicy laboratorium, lekarze również zostały zakażone, choć występuje rzadziej. Od przeniesienia zakażenia HIV przez krew stała się znana na personel medyczny mają obowiązek bronić się przed kontaktem z krwią poprzez wykorzystanie środków ostrożności Universal. Ludzie, którzy dawania i otrzymywania tatuaże, piercing, nacinanie i procedur mogą również być narażone na ryzyko zakażenia. HIV stwierdzono w niewielkim stężeniu w ślinie, łzach i moczu osób zakażonych, ale nie ma zarejestrowanych przypadków zakażenia tych wydzielin i potencjalne ryzyko zarażenia jest niewielkie. Nie jest możliwe dla komarów przekazywania wirusa HIV. Wirus HIV może przenieść się także drogą z matki na dziecko. Transmisji wirusa z matki na dziecko może wystąpić w macicy (w czasie ciąży), przy porodzie, albo poprzez karmienie piersią. W przypadku braku leczenia, szybkość transmisji do urodzenia między matką a dzieckiem jest około 25%. Jednakże w przypadku skojarzonego leczenia uzależnień od narkotyków i Cesarian sekcji są dostępne, to ryzyko to można zmniejszyć do zaledwie jeden procent. po urodzeniu od matki do przekazania dziecka może być w znacznym stopniu zapobiegać poprzez całkowite unikanie karmienia piersią, jednak ma to znaczący związane zachorowalności. Wyłączne karmienie piersią i świadczenie rozszerzonej profilaktyki antyretrowirusowej dla niemowląt są również skuteczne w unikaniu przekazywania.

Pierwszym sposobem zakażenia się wirusem HIV jest droga seksualna. Większość zakażeń wirusem HIV nabywa się poprzez niezabezpieczone stosunki seksualne. Przeniesienie drogą płciową może wystąpić, gdy zakażone wydzieliny seksualne z jednym partnerem do kontaktu z narządów płciowych, jamy ustnej, odbytnicy lub błony śluzowe innego. W krajach o wysokich dochodach, ryzyko kobiet do mężczyzn transmisji jest 0,04% na działania i mężczyzn do kobiet transmisji jest 0,08% na działania. Z różnych powodów, stawki te są od 4 do 10 razy wyższy w krajach o niskich dochodach. Prawidłowe i jednolite stosowanie lateksowych prezerwatyw zmniejsza ryzyko przeniesienia zakażenia HIV seksualnego przez około 85%. Jednakże, środkiem plemnikobójczym może w rzeczywistości zwiększyć szybkość transmisji. Meta-analizie 27 badań obserwacyjnych prowadzonych przed 1999 r. w Afryce Subsaharyjskiej wykazały, że obrzezanie mężczyzn zmniejsza ryzyko zakażenia HIV. Jednakże, kolejnego przeglądu wynika, że korelacja pomiędzy obrzezaniem i HIV w tych badaniach obserwacyjnych może mieć zostały ze względu na czynniki zakłócające. Ponadto wyrażono obawy dotyczące możliwości rozprzestrzeniania się HIV przez niewysterylizowanie ostrza podczas rytuału obrzezania. Później klinicznych, w których nieobrzezanych mężczyzn zostali losowo przydzieleni do lekarskie obrzezany w sterylnych warunkach i Wydano doradztwo i inni ludzie nie byli obrzezani, zostały przeprowadzone w Republice Południowej Afryki, Kenia i Ugandy, wykazujące zmniejszenie kobiet do mężczyzn seksualnej transmisji HIV o 60%, 53% i 51% odpowiednio. W rezultacie, zespół ekspertów powołanych przez WHO i UNAIDS Sekretariat “zaleciła obrzezanie mężczyzn być teraz rozpoznany jako dodatkowej interwencji znaczenie dla zmniejszenia ryzyka zakażeń HIV heteroseksualnych mężczyzn. Kolejnym sposobem jest mnogość infekcji. W przeciwieństwie do innych wirusów, zakażenie wirusem HIV nie daje odporności na dodatkowe zakażenia, szczególnie w przypadku bardziej odległych genetycznie wirusów. Zarówno między-i wewnątrz-klad wielu zakażeń odnotowano [46], a nawet związane z szybszej progresji choroby. Zakażeń wiele dzieli się na dwie kategorie w zależności od terminu nabycia drugiego szczepu. Koinfekcja odnosi się do dwóch szczepów, które wydają się być zdobyte w tym samym czasie (lub zbyt blisko do odróżnienia). Reinfekcji (lub nadkażenia) jest zakażenie drugi szczep na wymierne po raz pierwszy. Obie formy podwójnego zakażenia HIV odnotowano w ostrych i przewlekłych zakażeń na całym świecie.

Kiedy T CD4 + spadek liczby komórek poniżej krytycznego poziomu 200 komórek na μL, odporność komórkowa jest utracona, i zakażeń oportunistycznych różnych drobnoustrojów występują. Pierwsze objawy często zawierają umiarkowane i niewyjaśniona utrata masy ciała, nawracające zakażenia dróg oddechowych (np. zapalenie zatok, zapalenie oskrzeli, zapalenie ucha środkowego, zapalenie gardła), zapalenie gruczołu krokowego, wysypki skórne, owrzodzenie i ustnej. Często zakażenia oportunistyczne i nowotwory, które w większości są zazwyczaj kontrolowane przez solidne CD4 + T komórkowego immunitetu następnie zacząć wpływać na pacjenta. Zazwyczaj traci odporność na początku ustnego Candida i Mycobacterium tuberculosis, co prowadzi do zwiększonej podatności na jamy ustnej (pleśniawki), gruźlica. Później reaktywacji wirusów opryszczki utajonych może powodować nasilenie nawrotów opryszczki wykwitów simpleks, półpasiec, Epstein-Barr virus-induced chłoniaków B-komórkowych, lub mięsaka Kaposiego. Zapalenie płuc wywołane przez grzyba Pneumocystis jirovecii jest powszechna i często śmiertelne. W końcowej fazie AIDS, zakażenie wirusem cytomegalii (inny wirus opryszczki) lub Mycobacterium avium complex bardziej widoczne. Nie u wszystkich pacjentów z AIDS uzyskać wszystkie te zakażenia i nowotwory, i że istnieją inne nowotwory i zakażenia, które są mniej widoczne, ale nadal znaczące. Jednym z etapów jest etap latency. Silne obrony immunologicznej zmniejsza liczbę cząstek wirusa we krwi, oznaczenie początku zakażenia klinicznego fazy latencji. Clinical opóźnienia mogą różnić się od dwóch tygodni do 20 lat. W tym wczesnym etapie zakażenia HIV jest aktywny w narządach limfatycznych, gdzie duże ilości wirusa zostać uwięzione w komórkach pęcherzykowych dendrytyczne (FDC) sieci Otaczających tkanek, które są bogate w komórki T CD4 + mogą się zarazić, a cząstki wirusa gromadzić zarówno w komórkach zakażonych wirusem i za wolne. Osoby, które są w tej fazie są jeszcze zakaźne. W tym czasie, CD4 + CD45RO + limfocyty T wykonywania większości obciążenia.

Uogólniony wykres relacji między kopii wirusa HIV (miano wirusa) oraz liczby komórek CD4 przez średni kurs nieprzetworzonej zakażenia wirusem HIV; konkretnej osoby na przebieg choroby może być bardzo różna. np.: Liczba komórek CD4 + T lub kopia RNA HIV / ml z wirusem HIV-1 wiąże się ze stopniowym spadkiem liczby komórek CD4 + T i wzrost wiremii. Stadium infekcji może być ustalone poprzez pomiar pacjenta liczby komórek CD4 + T, a poziom wirusa HIV we krwi. Zakażenie HIV nie różni się zasadniczo cztery etapy: okres inkubacji, ostre zakażenia, stadium latencji i AIDS.

Początkowym okresie inkubacji na zakażenie przebiega bezobjawowo i zwykle trwa od dwóch do czterech tygodni. W drugim etapie, ostrej infekcji, który trwa średnio 28 dni i mogą obejmować objawy takie jak gorączka, powiększenie węzłów chłonnych (powiększenie węzłów chłonnych), zapalenie gardła (ból gardła), wysypka, bóle mięśniowe (ból mięśni), złe samopoczucie i owrzodzenia w jamie ustnej i przełyku. Stadium opóźnienia, które występuje w trzeciej, pokazuje kilka lub żadnych objawów i może trwać od dwóch tygodni do dwudziestu lat i poza nią. AIDS, czwarty i ostatni etap zakażenia HIV, jak wykazuje objawy różnych zakażeń oportunistycznych. Badania francuskich pacjentów szpitala stwierdził, że około 0,5% zakażonych HIV-1 osób utrzymać wysoki poziom komórek T CD4 i niskie lub niewykrywalne klinicznie wirusa bez leczenia antyretrowirusowego.

Osoby te są sklasyfikowane jako kontrolerzy HIV lub Long-nonprogressors kadencji. Najważniejsze objawy ostrego zakażenia HIV wyglądają następująco. W fazie początkowej HIV występuje zazwyczaj po przeniesieniu płynów ustrojowych osoby zakażonej do osoby niezakażonych. Pierwszym etapem zakażenia pierwotnego lub ostrej infekcji jest okres szybkiego mnożenia się wirusa, który bezpośrednio po indywidualnej ekspozycji na HIV prowadzi do wzrostu liczebności wirusa we krwi obwodowej z poziomem HIV – często zbliża się on nawet do kilku milionów wirusów na 1 ml.