Zarazki, które wywołują tą chorobę nazywają się rzęsistkami i pochodzą z tak zwanej rodziny wiciowców. Miejscami bytowania tych pierwotniaków są najczęściej: cewka moczowa, pochwa oraz gruczoł krokowy. W ludzkim organizmie pierwotniaki te występują w niewielkich ilościach i nie wywołują żadnych reakcji niepożądanych. Gdy jednak to tej małej ilości „dołączą” inne to wtedy w wyniku ich nagromadzenia pojawia się choroba o nazwie rzęsistkowica. Zarazek ten rozwija się głównie w ciele kobiecym jednak może pojawić się także u mężczyzn. U kobiet objawami tej choroby są: uczucie pieczenia w trakcie mycia, swędzenie, pieczenie w pochwie, wydzielina z pochwy, która ma nieprzyjemny zapach, jest zielona i pienista.

Natomiast u mężczyzna w przypadku tej zakaźnej choroby pojawia się: pieczenie w cewce moczowej, silne parcie na mocz oraz wydzielina pienista z moczowej cewki. Zarażenie się tą choroba ma miejsce przeważnie w trakcie stosunku płciowego. Jednak trzeba podkreślić, że do zakażenia może dojść także w wyniku kontaktu pośredniego, na przykład podczas korzystania z toalety, kąpieli w basenie, używania zakażonych ręczników. Poza tym pierwotniak, który wywołuje tą chorobę może rozmnożyć się sam, bez jakichkolwiek zewnętrznych czynników. Taka sytuacja może mieć miejsce między innymi, gdy dana osoba przesadnie dba o higienę lub po antybiotykowej kuracji. Obecnie na rynku medycznym znajdziemy wiele środków, które potrafią doprowadzić to wyleczenia z tej choroby. Mają one różną postać i podaje się je dożylnie, albo doustnie. Kobietom przeważnie przepisuje się czopki dopochwowe, ponieważ zapewniają one właściwie brak jakichkolwiek ubocznych skutków.

Kuracje musza stosować obydwoje z partnerów, bowiem tylko wtedy może być ona skuteczna i zakażenie się nie odnowi. W trakcie leczenia należy unikać stosunków seksualnych, a także spożywania napojów zawierających alkohol. Choroba ta przybiera formę przewlekłą, ostrą, ale także może być bezobjawowa. Choroby tej raczej trudno jest uniknąć, jednak pewnym zabezpieczeniem jest wierność oraz zachowanie zasad higieny podczas korzystania z obcych toalet. Trzeba pamiętać, że przesadna dbałość o higienę sprzyja zwiększeniu się podatności na infekcje. To bowiem powoduje, że zostaje zaburzone środowisko naturalne. Szczególnie powinny także uważać kobiety w ciąży, ponieważ leczenie tej choroby w trakcie pierwszego trymestru może być dla dziecka szkodliwe.

Abakawir – nukleozydów analogowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NARTIs lub NRTI) Nie ma jeszcze publicznie dostępne szczepionki lub lek na HIV lub AIDS. Jednak szczepionka, która jest kombinacją dwóch wcześniej odrzuconych kandydatów szczepionki stwierdzono u września 2009 do doprowadziły do redukcji o 30% zakażeń u kliniczne prowadzone w Tajlandii. Ponadto, w trakcie leczenia antyretrowirusowego, podawać bezpośrednio po ekspozycji, o których mowa w profilaktyce po ekspozycji, uważa się, w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia jeśli rozpoczęte tak szybko jak to możliwe.

Jednakże, z powodu niepełnej ochrony zapewnianej przez szczepionkę i / lub profilaktyki poekspozycyjnej, unikanie ekspozycji na wirus nadal będzie jedynym wiarygodnym sposobem uniknięcia infekcji przez pewien czas jeszcze. Obecna sytuacja na zakażenie wirusem HIV składa się z wysoce aktywna terapia lub HAART.

To jest bardzo korzystne dla wielu osób zakażonych wirusem HIV od czasu jego wprowadzenia w 1996 r., kiedy inhibitor proteazy oparte HAART początkowo stały się dostępne. Obecny Opcje HAART są kombinacje (lub “koktajlu”) składający się z co najmniej trzech leków należących do co najmniej dwóch typów lub “klas”, z lekami antyretrowirusowymi. Zazwyczaj są to zajęcia dwa nukleozydowymi inhibitory odwrotnej transkryptazy (NRTI NARTIs lub) plus inhibitor proteazy lub nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NNRTI). Nowe klasy leków takich jak inhibitory wejścia zapewnienie możliwości leczenia pacjentów zakażonych wirusami już odporny na wspólnej terapii, choć nie są one powszechnie dostępne i nie są zwykle dostępne w zasoby ograniczone ustawienia. Ponieważ postęp AIDS u dzieci jest szybsze i mniej przewidywalne niż u dorosłych, szczególnie u małych dzieci, bardziej agresywnego leczenia jest zalecany dla dzieci niż u dorosłych. W krajach rozwiniętych, gdzie HAART jest dostępny, lekarze oceny ich pacjentów dokładnie: pomiaru wirusowe obciążenia, jak szybko spada CD4 oraz gotowość pacjenta. Potem zadecyduje, kiedy zalecają rozpoczęcie leczenia.