Często, będąc zdrowi jak rydz, nie zdajemy sobie sprawy z powagi zagrożenia jakim jest niewątpliwie wirus HIV. Ludzie, którzy na co dzień muszą się z nim zmagać i co tu dużo mówić – walczyć o przetrwanie, z pewnością zauważyli jak bardzo zmieniło się ich życie. Jak żyje się z HIV?

Na pewno nie łatwo, a czasami brutalna rzeczywistość może pokazać, jak bardzo nieczuła jest ludzka natura. Najgorszym przejawem tego jest przekonanie o tym, nawet lekarzy, ażeby głośno nie mówić o zakażeniu tym wirusem. W wielu przypadkach, specjaliści w te dziedzinie doradzają, aby zakażeni zachowywali się tak jak zwykle, nie mówiąc nawet najbliższym, bo i to może spotkać się z odtrąceniem. Nasza świadomość wciąż nie jest na tyle wykształcona, aby publicznie przyznawać się do takiego problemu jak HIV. Jesteśmy wciąż krajem ignoranckim, nietolerancyjnym i po prostu tchórzliwym. Wierzymy w stereotypy, a ważniejsza jest dla nas wiedza naszych znajomych, niż specjalisty – lekarza.

Nieinformowanie o problemie, może pomóc uniknąć zakażonym całej masy kłopotów – krzywego wzroku osób postronnych, czy nie przyjemnych sytuacji w np. salonie stomatologicznym. Na szczęście nasz kraj, jako pierwszy w bloku wschodnim, wprowadził leczenie retrowirusowi, dzięki czemu chorzy mają większe szanse na korzystną walkę z wirusem i co najważniejsze – walkę bezpłatną. Jest to wielki krok, który już uratował tysiące istnień. Bardzo pocieszające jest także to, że nosiciele wirusa HIV, dzisiaj żyją dużo dłużej, niż jeszcze dziesięć-piętnaście lat temu. To pokazuje, jak wielki krok do przodu poczyniono, jeżeli chodzi zarówno o walkę z HIV, jak i AIDS. Nie zmienia to jednak faktu, że zakażeni mają problemy w życiu codziennym natury, często zupełnie prozaicznej, o czym wspomniałem wyżej. Często bardzo ciężko jest sobie z tym poradzić i walczyć, wielu ludzi się poddaje, co nie powinno dziwić. Jak mówią specjaliści, to społeczeństwo sprawia, że zakażonym HIV żyje się trudniej. Wiedza o samym wirusie jest w naszym kraju spora, ale mało kiedy potrafimy wykorzystać ją w praktyce. Nie wolno odwracać się od nosicieli, szczególnie, gdy ci proszą o pomoc. To nie tylko dobry uczynek, ale obowiązek – w końcu to dokładnie tacy sami ludzie jak my, tylko posiadający pewien problem, z którym sami często nie potrafią dać sobie rady…

Abakawir – nukleozydów analogowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NARTIs lub NRTI) Nie ma jeszcze publicznie dostępne szczepionki lub lek na HIV lub AIDS. Jednak szczepionka, która jest kombinacją dwóch wcześniej odrzuconych kandydatów szczepionki stwierdzono u września 2009 do doprowadziły do redukcji o 30% zakażeń u kliniczne prowadzone w Tajlandii. Ponadto, w trakcie leczenia antyretrowirusowego, podawać bezpośrednio po ekspozycji, o których mowa w profilaktyce po ekspozycji, uważa się, w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia jeśli rozpoczęte tak szybko jak to możliwe.

Jednakże, z powodu niepełnej ochrony zapewnianej przez szczepionkę i / lub profilaktyki poekspozycyjnej, unikanie ekspozycji na wirus nadal będzie jedynym wiarygodnym sposobem uniknięcia infekcji przez pewien czas jeszcze. Obecna sytuacja na zakażenie wirusem HIV składa się z wysoce aktywna terapia lub HAART.

To jest bardzo korzystne dla wielu osób zakażonych wirusem HIV od czasu jego wprowadzenia w 1996 r., kiedy inhibitor proteazy oparte HAART początkowo stały się dostępne. Obecny Opcje HAART są kombinacje (lub “koktajlu”) składający się z co najmniej trzech leków należących do co najmniej dwóch typów lub “klas”, z lekami antyretrowirusowymi. Zazwyczaj są to zajęcia dwa nukleozydowymi inhibitory odwrotnej transkryptazy (NRTI NARTIs lub) plus inhibitor proteazy lub nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NNRTI). Nowe klasy leków takich jak inhibitory wejścia zapewnienie możliwości leczenia pacjentów zakażonych wirusami już odporny na wspólnej terapii, choć nie są one powszechnie dostępne i nie są zwykle dostępne w zasoby ograniczone ustawienia. Ponieważ postęp AIDS u dzieci jest szybsze i mniej przewidywalne niż u dorosłych, szczególnie u małych dzieci, bardziej agresywnego leczenia jest zalecany dla dzieci niż u dorosłych. W krajach rozwiniętych, gdzie HAART jest dostępny, lekarze oceny ich pacjentów dokładnie: pomiaru wirusowe obciążenia, jak szybko spada CD4 oraz gotowość pacjenta. Potem zadecyduje, kiedy zalecają rozpoczęcie leczenia.