Kobiety zakażone wirusem HIV i będące w ciąży – ten problem od dawna jest rozpatrywany przez specjalistów i wciąż nie znaleziono dokładnego rozwiązania. Z jednej strony lekarze są w stanie ograniczyć ryzyko do minimum, ale często jakimś kosztem i nigdy nie są w stanie wyeliminować go do końca. Problem zaczyna się już w trakcie ciąży, kiedy to lekarz ma obowiązek zaproponować kobiecie badania na występowanie wirusa HIV. Tak jest na zachodzie i w Stanach Zjednoczonych i takie też myślenie coraz częściej widzimy w Polsce. Kurację należy rozpocząć długi czas przed porodem – im wcześniej tym lepiej, bowiem dłuższy czas kuracji da szansę na urodzenie zupełnie zdrowego dziecka.

Warto w tym miejscu wspomnieć, że bardziej narażone na zakażenie wirusem HIV są dzieci, których matka zaraziła się HIV w trakcie ciąży niż te, których matka była zakażona już w trakcie poczęcia. Jeśli chodzi o terapię – od 1994 roku w Polsce, stosuje się tzw. środek AZT. Okazuje się, iż jest to bardzo skuteczna metoda, bowiem wszystkie pacjentki, które stosują tę terapię rodzą zdrowe dzieci. Jeśli chodzi o sam poród, lekarz musi zachować szczególne środki ostrożności. Jest to kwestia bardzo skomplikowana i trudna jeśli chodzi o podjęcie decyzji. W przypadku „standardowego” porodu bowiem, tzn. poprzez poród kleszczowy, stymulacji czynności skurczowej czy nawet zabiegów diagnostycznych w trakcie porodu, dziecko jest narażone na kontakt z zakażoną krwią. Problem rozwiązuje cesarskie cięcie, ale i tutaj pojawia się duży problem. Układ odpornościowy matki jest wtedy mocno osłabiony i może dojść do tragedii. Położnik musi więc poważnie się zastanowić i stwierdzić czy warto ryzykować życie matki, by obniżyć szansę na zakażenie o 25%. Po samym porodzie, można w trakcie ośmiu miesięcy stwierdzić czy dziecko jest zakażone wirusem HIV.

Pozwala to, w tym gorszym przypadku, na zastosowanie w porę odpowiednich terapii. Pozwala to również na podanie dziecku leków antywirusowych, które mogą okazać się dla niego wielką szansą na normalne życie.

To jedna z tych chorób, która do końca nie jest wyleczalna, a powodem tego jest niewynalezienie do tej pory „perfekcyjnego” leku na AIDS. Acquired Immune Deficienty to pełna nazwa tej choroby zakaźnej w języku angielskim. Natomiast na nasz język tłumaczy się to jako: zespół nabytego upośledzenia odporności. Jak wszyscy pewnie usłyszeliśmy chorobę tą wywołuje wirus HIV, a pełna jego nazwa brzmi następująco: human immunodeficienty virus. W zasadzie AIDS to nie jest „modelowa” zakaźna choroba, nie posiada objawów specyficznych, ale jednak charakteryzuje się tak zwanym syndromem, czyli zespołem symptomów. Jeśli chodzi o tą chorobę to liczba objawów jest dosyć duża, a poza tym raz się nasilają, po czym znikają zupełnie. Wśród owych objawów „znajdziemy”: gorączkę, utratę wagi ciała, biegunkę, zaburzenia pamięci, zapalenie płuc, poczucie zmęczenia, zapalenie opon mózgowych, pocenie się ( szczególnie o nocnej porze), mięsaki Kaposiego. Po za tymi wyżej wymienionymi objawami choremu „towarzyszy” uczucie przygnębienia, a także często męczą go uporczywe infekcje. Jak wiadomo zakażenie wirusem HIV nie powoduje od razu ataku choroby AIDS, bowiem atak może nastąpić nawet po dziesięciu latach. W etapie zaawansowanym tej choroby typowym objawem jest pojawienie się mięsaków Kaposiego, czyli niezwykle rzadko występujący nowotwór skóry. Do chwili obecnej niestety nie wynaleziona na tą chorobę zakaźną w pełni skutecznego leku, jednak na całym świecie specjaliści nad tym pracują. Miejmy nadzieję, że już niedługo ich praca będzie miała zadowalające wyniki, a chorym na AIDS „załatwi” uwolnienie się od choroby. Trzeba jednak przyznać, że sprawa leku na AIDS nie jest łatwa, a bardzo, bardzo skomplikowana. Jak wygląda przebieg tej choroby zakaźnej? Jak już wcześniej zostało wspomniane po jakimś, nie określonym czasie od zakażenia wirusem HIV ma miejsce ostra infekcja przypominająca nieco typową grypę. Bardzo często zdarza się, że powodem tego stanu rzeczy jest atak drobnoustrojów na organizm. Występują wtedy liczne objawy, między innymi: gorączka, bole stawów, ból głowy, poczucie zmęczenia. Można powiedzieć, że owe objawy się nawzajem zmieniają. Po za tym we krwi osoby chorej wykazuje, że są obecne przeciwciała. Nawet w przypadku ostrego zakażenia wirusem HIV osoba może się czuć dobrze. Jednak poprzez obniżenie poziomu immunologicznego systemu infekcje wręcz nie opuszczają chorego.