Doniesienia mediów w 2008 r. i publikacji w New England Journal of Medicine w 2009 r. opisane niepotwierdzonych przypadku HIV-dodatnich pacjentów lekarza Berlin, Gero Hütter. Pacjentów, którzy zarówno ostrą białaczką szpikową (AML) i zakażenia HIV, zostało powiedziane przez niektórych za “funkcjonalnie cured” jego HIV po przeszczepie szpiku kostnego na AML. Dawca szpiku kostnego została wybrana jako homozygotyczną do mutacji CCR5-Δ32 (kodujący odporność na “prawie wszystkie szczepy HIV”). Po 600 dni bez leczenia antyretrowirusowego, narkotyków, poziom wirusa HIV we krwi pacjenta, szpiku kostnego i jelita grubego były poniżej granicy wykrywalności, choć autorzy pamiętać, że wirus może występować w innych tkankach. Naukowcy zastrzegli, że przedwczesne byłoby rozważenie tego zabiegu możliwe leczyć z powodu jego anegdotyczne przyrody, ryzyka zgonu związanego z transplantacji szpiku kostnego i innych problemów. Pomimo sukcesu wysoce aktywna terapia antyretrowirusowa (HAART) w zakresie kontroli zakażeń HIV oraz zmniejszenie śmiertelności związanych z HIV, aktualne schematy narkotyków nie jest zatem całkowite wyeliminowanie zakażeń HIV. Wielu ludzi na HAART osiągnięcia zwalczaniu HIV na poziomach poniżej granicy wykrywalności standardowych testów klinicznych na wiele lat. Jednakże, po wycofaniu HAART, kopii wirusa HIV odbicia szybko z jednoczesnym spadku CD4 + limfocytów T, które w większości przypadków brak wznowienia leczenia, prowadzi do AIDS. Aby skutecznie rozmnażać się, HIV muszą wymieniać genomu RNA na DNA, który następnie przywiózł do jądra komórki gospodarza i dodaje się do genomu gospodarza poprzez działania integrazy HIV. Ponieważ głównym celem komórkowego wirusa HIV, CD4 + limfocytów T, funkcję komórek pamięci układu odpornościowego, zintegrowane HIV może pozostawać nieaktywne na czas trwania tych komórek w życiu. T-komórek pamięci może przetrwać wiele lat i być może na dziesięciolecia. Ukryty zbiornik z HIV może być mierzona przez współpracujących hodowli komórek CD4 + T-Cells z zakażonych pacjentów z CD4 + T-Komórki niezakażonych dawców i pomiaru białka lub RNA HIV. Braku kandydatów szczepionki do ochrony przed zakażeniem wirusem HIV i rozwoju AIDS doprowadziła do ponownego skoncentrowania się na biologiczne mechanizmy odpowiedzialne za opóźnienia HIV. Ograniczony okres leczenia łącząc leki przeciwretrowirusowe z narkotykami kierowania zbiornika ukryte może pewnego dnia pozwalają na całkowite wyniszczenie zakażenia HIV.

Wiele osób zarażonych HIV nie wie, że są zakażone wirusem. Na przykład, mniej niż 1% aktywnej seksualnie populacji miejskiej w Afryce zostały przetestowane i odsetek ten jest jeszcze niższy ludności wiejskiej. Ponadto tylko 0,5% kobiet w ciąży uczestniczy w miejskich ośrodkach zdrowia radził, przetestowany i odbierać wyniki testów. Again, odsetek ten jest jeszcze niższy w wiejskich ośrodkach zdrowia. Od dawcy mogą być nieświadomi ich zakażenia dawcy krwi i produktów krwiopochodnych stosowanych w medycynie i badaniach medycznych są regularnie sprawdzane na obecność HIV. HIV-1 składa się z badania wstępnego badania z enzymem-linked immunosorbent assay (ELISA) w celu wykrycia przeciwciał wirusa HIV-1. Okaz z nonreactive wyniku wstępnej ELISA są uważane za HIV-negatywnych, o ile nowe narażenia na zakażenie partnera lub partnera o nieznanym statusie HIV nastąpiło. Okaz z reaktywnych wyniku testu ELISA są ponownie przetestowane w dwóch egzemplarzach. Jeżeli wynik testu jest albo duplikat reaktywne, wzór przedstawia się jako wielokrotnie reaktywne i przechodzi badania potwierdzające z bardziej szczegółowych badań uzupełniających (np. Western blot lub rzadziej , teście immunofluorescencji (IFA)). Tylko okazów, które są wielokrotnie reaktywnego metodą ELISA i pozytywne w IFA lub biernej przez Western blot traktowane są HIV-pozytywne i wskazują na zakażenie wirusem HIV. Okazy, które są wielokrotnie ELISA-reaktywnego udostępnia czasami nieokreślonego wyniku Western Blot, które mogą być niekompletne przeciwciał HIV w zakażonej osoby, lub niespecyficzne reakcje u osób niezakażonych. Chociaż IFA mogą być wykorzystane w celu potwierdzenia zakażenia tych niejasnych przypadkach tego testu nie jest powszechnie używany. Ogólnie rzecz biorąc, drugi egzemplarz należy zebrać więcej niż miesiąc później i ponownie przetestowane dla osób o nieokreślonej wyniki Western Blot. Choć znacznie mniej powszechnie dostępne, badania kwasów nukleinowych (np. wirusowego RNA lub proviral metody amplifikacji DNA) mogą również pomóc w diagnostyce, w pewnych sytuacjach. Ponadto kilka badanych próbek może stanowić niejednoznaczne wyniki z powodu niskiej ilości próbki. W takich sytuacjach sekund próbki są zbierane i badane na zakażenie wirusem HIV. Współczesne badania HIV jest bardzo dokładny. Szansę na fałszywie pozytywny wynik w dwóch protokół badania etapie szacuje się na 0,0004% do 0,0007% w ogólnej populacji USA.